Shumë lidhje vazhdojnë edhe kur ndjenja e dashurisë nuk është më forca kryesore që i mban bashkë. Sipas psikologëve, me kalimin e kohës, vendin e emocioneve të forta shpesh e zënë zakoni, rehatia apo frika nga ndryshimi dhe vetmia.
Një nga sinjalet më të dukshme është dobësimi i afërsisë emocionale. Partnerët komunikojnë më pak për ndjenjat e tyre dhe bisedat mbeten në nivele sipërfaqësore. Marrëdhënia fillon të duket më shumë si një bashkëjetesë rutinë sesa një lidhje e gjallë dhe e ndërtuar mbi përkushtim.
Një tjetër tregues është qëndrimi në marrëdhënie për arsye të jashtme, si frika nga vetmia apo presioni social. Kur një lidhje vazhdon më shumë nga detyrimi sesa nga dëshira, kjo tregon se baza emocionale është dobësuar ndjeshëm.
Mungesa e mbështetjes reciproke është po ashtu një shenjë e rëndësishme. Kur partnerët nuk tregojnë interes për njëri-tjetrin, për sfidat apo arritjet, marrëdhënia humbet një nga shtyllat kryesore të saj.
Edhe mënyra si trajtohen konfliktet flet shumë. Debate të shpeshta pa zgjidhje, ose në anën tjetër indiferencë totale dhe mungesë reagimi, tregojnë një distancim emocional që mund të jetë i vështirë për t’u rikuperuar.
Në disa raste vihet re edhe zbehja e tërheqjes fizike dhe emocionale. Afërsia dhe kujdesi fillojnë të mungojnë, duke e larguar marrëdhënien nga natyra e saj fillestare.
Një element tjetër është lodhja emocionale. Në vend që të jetë burim qetësie dhe sigurie, marrëdhënia kthehet në shkak stresi dhe pakënaqësie të vazhdueshme.
Sipas specialistëve, këto shenja nuk duhen injoruar. Ato mund të shërbejnë si një sinjal për reflektim dhe ndryshim. Në disa raste, komunikimi i hapur mund të ndihmojë në përmirësimin e situatës, ndërsa në raste të tjera mund të çojë drejt vendimeve më të qarta për të ardhmen.